banerpopr

Roślinność potencjalna


 

Roślinność zlewni Warty stanowią lasy mieszane i liściaste typu subatlantyckiego, których strefa ciągnie się od Wysp Brytyjskich i Francji do Europy Wschodniej. Największe powierzchnie w tej strefie zajmują dąbrowy, buczyny i grądy.

Typ lasu (potencjalny) zmienia się w zależności od warunków lokalnych - na glebach bielicowych wykształconych na piaskach, zwiększa się udział gatunków iglastych (głównie sosny), na obszarach podmokłych i w dolinach rzek, występują olchy i lasy łęgowe (olsza, jesion, wierzba). Pierwotna roślinność nie zachowała się w zlewni Warty; jedynie miejscami występują skupiska roślinności zbliżone do naturalnej.

 

Obszary chronione


 

Aby zapobiec niszczeniu najcenniejszych ekologicznie elementów środowiska naturalnego ustanawia się obszary podlegające prawnym formom ochrony przyrody.

 

W Regionie Wodnym Warty obszary parków narodowych, krajobrazowych i rezerwatów (bez obszarów chronionego krajobrazu) zajmują ok. 11,5% powierzchni. Razem z terenami chronionymi w programie NATURA 2000 daje to 22% powierzchni regionu wodnego.

 

 

Obszary ochrony przyrody oraz obszary NATURA 2000 są obszarami zmiennymi w czasie. Rysunki przedstawiają stan na 30.06.2007.

 

Ekosystemy zależne od wód


 

W Regionie Wodnym Warty zostały zidentyfikowane ekosystemy lądowe pozostające w dynamicznych relacjach z wodami podziemnymi i powierzchniowymi (mokradła).

 

W całym Regionie Wodnym Warty zlokalizowano 3 204 mokradła. Zdecydowana większość znajduje się na północ od linii Wolsztyn-Turek. Największe zwarte kompleksy mokradeł występują w Pradolinie Toruńsko-Eberswaldzkiej (zlewnia bilansowa XV-Dolna Noteć oraz XVIII-Dolna Warta) i Warszawsko-Berlińskiej.

 

W poszczególnych zlewniach bilansowych mokradła zajmują bardzo różny obszar. Zdecydowanie najwięcej jest ich w zlewni XV (Dolna Noteć) - 27,8% oraz zlewni VII (Warta od Neru do Prosny) - 11,6%. W pierwszym przypadku są to głównie torfowiska niskie, w drugim mokradła na glebach mineralnych. Znaczny jest również udział mokradeł w zlewni XVIII (Dolna Warta od Noteci do Odry) - 10,5% oraz XIII (Obra) - 9,5%. W dolinie Warty są to w większości mokradła na glebach mineralnych, w dolinie Obry również na płytkich torfowiskach niskich. Najmniejszy (<2%) udział mokradeł stwierdzono w zlewniach II-V, IX, XI, czyli w górnej części zlewni powyżej ujścia Neru, w dolinie Warty między Prosną i Kanałem Mosińskim i w zlewni rzeki Wełny. W północnej części Regionu Wodnego Warty, udział mokradeł w zlewni Drawy wynosi 9,1%, a w zlewni Gwdy 4,7%. Są to najczęściej niewielkie powierzchniowo obiekty, położone poza wąskimi dolinami tych rzek.

 

 

 

 

Ryby


 

W systemie ekologicznym rzeki są elementem środowiska, odpowiadającym za kształtowanie powiązanych z nimi typów siedlisk (wodnych i bagiennych) wraz ze wszystkimi towarzyszącymi im grupami organizmów. Każda rzeka tworzy swój własny ekosystem, podzielony na odcinki różniące się pod względem charakteru podłoża, prędkości przepływu, wykształcenia brzegów i własności chemicznych samej wody.

W zależności od tych warunków, rzekę zamieszkują określone grupy organizmów wodnych (ryb i innych grup). Ekosystemy te są wrażliwe na ingerencję w koryto rzeki zmieniające warunki przepływu wód.

 

Analiza warunków bytowania ryb łososiowatych i karpiowatych oraz migracji w powierzchniowych wodach śródlądowych Regionu Wodnego Warty wykazała, że w Warcie i jej dopływach, obecnie żyje 38 gatunków ryb, należących do 11 rodzin, z których najpospolitsze to: płoć, wzdręga i leszcz, a z gatunków drapieżnych: szczupak i okoń. Pozostały także szczątkowe populacje ryb łososiowatych.

W XX wieku, praktycznie wymarł jesiotr zachodni i łosoś atlantycki, a troć, certa, brzana i świnka są poważnie zagrożone. Generalnie stwierdza się obecnie w rzece Warcie, Noteci i większych dopływach, wyraźną dominację populacji leszcza, krąpia i płoci.